โจทก์ฟ้องว่าได้เข้าหุ้นส่วนกับจำเลยทำไม้ ได้ทำเป็นหนังสือสัญญาเข้าหุ้นส่วนต่อกันไว้ ต่อมาจำเลยนำไม้ไปขายเอาเงินเป็นประโยชน์เสียคนเดียว เป็นการละเมิดข้อสัญญาหุ้นส่วนจึงขอให้ศาลสั่งเลิกหุ้นส่วนและชำระบัญชี จำเลยให้การต่อสู้ว่ามิได้เป็นหุ้นส่วนกัน โจทก์จำเลยเคยเข้าหุ้นส่วนทำไม้มาครั้งหนึ่ง แต่ก็ได้เลิกกันไปแล้ว ศาลชั้นต้นเชื่อว่าโจทก์จำเลยมิได้เป็นหุ้นส่วนกัน พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่าได้มีสัญญาเข้าหุ้นส่วนกันตามสำเนาภาพถ่ายที่โจทก์อ้าง แต่ฟังตามพฤติการณ์อื่นว่าโจทก์ และจำเลยเป็นหุ้นส่วนกัน พิพากษากลับให้เลิกหุ้นส่วนระหว่างโจทก์จำเลยตั้งผู้ชำระบัญชี ตาม ป.พ.พ. มาตรา 1061 จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเชื่อว่าโจทก์จำเลยมิได้ทำสัญญาเข้าหุ้นส่วนกันดังภาพถ่ายสัญญาที่โจทก์อ้าง ป.วิ.พ. มาตรา 93 ให้ยอมรับฟังได้แต่ต้นฉบับเอกสาร รูปถ่ายเอกสารไม่ใช่ต้นฉบับ จึงต้องห้ามมิให้รับฟังที่ศาลอุทธรณ์นำพฤติการณ์อื่นมาฟังว่าโจทก์จำเลยเป็นหุ้นส่วนกันเป็นการนำเหตุอื่นซึ่งโจทก์มิได้ฟ้องมาวินิจฉัย จึงเป็นการวินิจฉัยนอกฟ้อง จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น.

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา