ข้อเท็จจริงโจทก์นำสืบได้ความว่าจำเลยเปนเจ้าของโรงสีไฟ ได้ตั้งด้วยปากเปล่าให้นายกิมเปนผู้จัดการซื้อเข้าและทำตั๋วรับเข้านายกิมไปซื้อเข้าจากโจทก์ ๔๔ เกวียน ได้ทำตั๋วรับเข้าประทับตรายี่ห้อของโรงสีไฟให้โจทก์ยึดถือไว้เปนสำคัญ ภายหลังจำเลยไม่ใช้เงินโจทก์จึงฟ้องคดีนี้ขึ้น ฝ่ายจำเลยต่อสู้ว่า ตั๋วประทับตราผิดระเบียบโรงสี และจำเลยเปนคนมีเงินไม่น่าจะโกงเงิน ๒๐๐๐ - ๓๐๐๐ บาท

ฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ให้จำเลยใช้เงินให้โจทก์ตามฟ้อง โดยฟังว่าจำเลยได้ตั้งให้นายกิมเปนผู้จัดการซื้อเข้าให้ จำเลยและตราที่ประทับก็ไม่ผิดแปลกอะไรกับที่จำเลยใช้ ส่วนตั๋วนั้นก็แก้คำว่าล่างเปนคำว่ารับ ซึ่งพยานจำเลยรับรองว่าเปนตั๋วของโรงสี อีกประการหนึ่งจำเลยจะยกเอาฐานะขึ้นหักล้างพยานโจทก์ไม่ได้

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา