ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาเป็นฎีกา ในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 วรรคแรก (ที่ถูกน่าจะเป็นมาตรา 219 ตรี) จึง ไม่รับ

จำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายโปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาให้รอการลงโทษหรือ รอกำหนดโทษจำเลยต่อไป

หมายเหตุ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าโจทก์ได้รับสำเนา คำร้องแล้วหรือไม่

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 มาตรา 4, 4 ทวิ, 5, 10, 12, 14, ทวิ,15 พระราชบัญญัติการพนัน (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2485 มาตรา 3 พระราชบัญญัติการพนัน (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2490 มาตรา 3 พระราชบัญญัติการพนัน (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2504 มาตรา 3 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 กรรมแรกลงโทษจำคุก 4 เดือนกรรมที่สองจำคุก 2 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ มีเหตุ บรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงลงโทษกรรมแรกจำคุก 2 เดือน กรรมที่สองจำคุก 1 เดือน รวม จำคุก 3 เดือน โดยให้เปลี่ยนโทษจำคุกเป็นกักขังแทน

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกา ดังกล่าว (อันดับ 44)

จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 46)

คำสั่ง

พิเคราะห์แล้ว ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษกักขังจำเลยแทนโทษจำคุก ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาขอให้รอการกำหนดโทษหรือรอการลงโทษเป็นฎีกาโต้แย้งดุลพินิจในการลงโทษของศาลฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 ตรี ที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยนั้นชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา