โจทย์จำเลยแต่งงานเปนสามีภรรยากัน ภายหลังเกิดทะเลาะกัน แล้วจำเลยได้เก็บเอาทรัพย์สิ่งของ ๆ จำเลยลงเรือนโจทย์ไปอยู่เรือนจำเลย ห่างจากเรือนโจทย์ทางวันหนึ่ง ขณะที่จำเลยจะไปจำเลยได้พูดต่อหน้าคนทั้งหลายว่าให้โจทย์หาผัวใหม่ ซึ่งเปนข้อแสดงว่าจำเลยไม่มีความอาลัยใยดีกับโจทย์แล้ว จำเลยทิ้งร้างโจทย์ไว้ไม่ไปมาหาสู่โจทย์เลยพ้นกำหนด ๓ เดือน แลโจทย์ได้บอกกำนันไว้เปนคำนับแล้วด้วย ดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินว่าตามกฎหมายลักษณผัวเมียมาตรา ๔๙ - ๕๑ โจทย์มีอำนาจฟ้องอย่าได้จึงพิพากษา ให้โจทย์จำเลยอย่าขาดจากผัวเมียกัน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา