โจทก์ฟ้องว่า จำเลยร่วมกับนายเล็ก อินธูป ซึ่งถูกศาลพิพากษาลงโทษไปแล้วยิงและแทงนายสุพจน์ หรือแดง ค้าทันเจริญ ถึงแก่ความตายและจำเลยกับพวกร่วมกันลักทรัพย์ของนายสมโชค วิรางกูร ผู้เสียหายไปโดยทุจริต ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 228, 335, 83 ให้จำเลยคืนและใช้ราคาทรัพย์70 บาทแก่ผู้เสียหาย

จำเลยให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยกับพวกร่วมกันฆ่าผู้ตาย พิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 83 จำคุก 15 ปี ลดโทษให้หนึ่งในสามตามมาตรา 78 คงจำคุก 10 ปี คำขออื่นให้ยก

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยไม่ได้ร่วมกับนายเล็กฆ่าผู้ตาย จำเลยและนายเล็กต่างคนต่างทำร้ายผู้ตาย ผู้ตายตายเพราะบาดแผลที่ถูกนายเล็กยิง พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80 จำคุก 10 ปี ลดโทษให้หนึ่งในสาม คงจำคุก 6 ปี 8 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยใช้มีดแทงผู้ตายในเวลาใกล้เคียงกับเวลาที่ผู้ตายถูกยิง และจำเลยพูดในลักษณะที่มีความประสงค์จะให้ผู้ตายถึงแก่ความตายบาดแผลที่ผู้ตายได้รับจากการแทงของจำเลยนั้นก็ปรากฏว่าเป็นบาดแผลที่หน้าอกระหว่างนม มีความกว้าง 1 เซนติเมตร ยาว 2 เซนติเมตร ลึก 2 เซนติเมตรครึ่งซึ่งแสดงว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้ตาย ก่อนที่นายเล็กจะใช้อาวุธปืนยิงและจำเลยใช้มีดแทงผู้ตาย ก็ปรากฏว่าผู้ตายได้ด่าทั้งนายเล็กและจำเลย ตามพฤติการณ์ดังกล่าวแสดงว่า จำเลยมีเจตนาร่วมกับนายเล็กในการที่จะฆ่าผู้ตายดังที่ศาลชั้นต้นวินิจฉัย แม้จำเลยจะไม่ได้พูดจาตกลงกับนายเล็กในการที่จะฆ่าผู้ตายก็ตาม แต่การกระทำของจำเลยดังกล่าวแสดงในตัวเองว่า จำเลยประสงค์ที่จะร่วมกับนายเล็กในการฆ่าผู้ตาย จึงมิใช่ต่างคนต่างทำดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัย ฯลฯ

พิพากษาแก้เป็นว่า ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา