คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 335(13), 116 และ มาตรา 120 ให้รวมกระทงลงโทษจำคุกจำเลย 1 เดือน ปรับ 50 บาท โทษจำคุกให้ยกเสีย และยกข้อหาฐานหลบหนีการควบคุม

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ความผิดฐานหมิ่นประมาทเจ้าพนักงาน ตามคำจำเลยชั้นสอบสวน ไม่ปรากฏว่ามีการแจ้งข้อหาฐานนี้รวมอยู่ด้วยจำเลยจึงมิได้ถูกสอบสวนไว้ จึงพิพากษาแก้ว่า จำเลยผิดตามมาตรา 120 และมาตรา 335(13) ยกข้อหาฐานหมิ่นประมาทเสีย ข้อกำหนดโทษยืน

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า เรื่องนี้ได้มีการสอบสวนความผิดที่จำเลยได้กระทำนั้นแล้ว แม้เดิมจะตั้งข้อหาฐานหนึ่ง แต่เมื่อสอบสวนแล้วปรากฏว่าเป็นความผิดฐานอื่นด้วย ก็เรียกได้ว่า มีการสอบสวนในความผิดฐานอื่นนั้นด้วยแล้ว ดังตัวอย่างฎีกาที่ 508/2493

จึงพิพากษาแก้ว่า จำเลยมีความผิดฐานหมิ่นประมาทเจ้าพนักงานตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 116 ด้วยอีกฐานหนึ่ง ส่วนกำหนดโทษคงให้เป็นไปตามเดิม

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา