โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินจำนวน989,439.18 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปี นับถัดจากวันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์

จำเลยทั้งสองขาดนัดยื่นคำให้การและจำเลยที่ 1 ขาดนัดพิจารณา

ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า กรรมการโจทก์ลงชื่อในสัญญาเช่าซื้อเพียงคนเดียวไม่เป็นไปตามข้อบังคับของโจทก์ เท่ากับโจทก์ไม่ได้ลงชื่อในสัญญาเช่าซื้อสัญญาเช่าซื้อจึงตกเป็นโมฆะ โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องบังคับตามสัญญาเช่าซื้อ พิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ฎีกาว่า ศาลล่างทั้งสองวินิจฉัยว่าสัญญาเช่าซื้อเป็นโมฆะเพราะกรรมการโจทก์ไม่ได้ลงลายมือชื่อให้ครบถ้วนตามหนังสือรับรองของโจทก์ เป็นการไม่ชอบเพราะจำเลยทั้งสองไม่ได้ให้การต่อสู้ไว้ เห็นว่า เมื่อข้อเท็จจริงปรากฏว่ากรรมการผู้มีอำนาจทำการแทนโจทก์ลงลายมือชื่อในสัญญาเช่าซื้อเพียงคนเดียวไม่ครบถ้วนตามหนังสือรับรองของโจทก์ที่กำหนดว่ากรรมการสองคนลงลายมือชื่อร่วมกันและประทับตราสำคัญของบริษัทจึงจะผูกพันโจทก์เท่ากับโจทก์ไม่ได้ลงลายมือชื่อในสัญญาเช่าซื้อ สัญญาเช่าซื้อจึงตกเป็นโมฆะตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 572 วรรคสอง โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ปัญหาเรื่องอำนาจฟ้องเป็นปัญหาเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน เมื่อศาลล่างทั้งสองเห็นสมควรก็มีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 142(5)

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา