โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289, 80

จำเลยให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80 ลงโทษจำคุก 10 ปี ข้อหาอื่นให้ยก

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 390 ให้จำคุก 1 เดือน นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยยิงปืนไปที่ลูกกรงชานบ้านห่างจากจุดที่ผู้เสียหายยืนประมาณ 2 วา จำเลยไม่มีเจตนาฆ่าผู้เสียหาย แล้ววินิจฉัยว่า การที่จำเลยยิงปืนดังกล่าวเพื่อขู่ไม่ให้ผู้เสียหายด่าจำเลยต่อไป โดยจำเลยไม่เลือกยิงปืนขึ้นฟ้า จำเลยจึงกระทำโดยปราศจากความระมัดระวังซึ่งบุคคลในภาวะเช่นจำเลยจักต้องมีตามวิสัยและพฤติการณ์ ซึ่งจำเลยอาจจะใช้ความระมัดระวังยิงตรงขึ้นฟ้าได้ แต่จำเลยยิงไปถูกลูกกรงไม้ชานบ้านจุดที่ถูกกระสุนปืนสูงจากพื้นชานประมาณเมตรครึ่ง เศษไม้กระเด็นไปถูกผู้เสียหายได้รับอันตรายแก่กายจำเลยจึงมีความผิดฐานกระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นได้รับอันตรายแก่กายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 390

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา