โจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันที่ ๑๓ มกราคม ๒๔๗๑ เวลากลางวัน จำเลยรับเงินค่าไถ่กระบือที่ถูกลักโดยรู้สึกว่าเปนของร้าย ขอให้ลงโทษตาม ม.๓๒๑

พะยานโจทก์เบิกความว่าจำเลยรับเงินค่าไถ่เมื่อวันที่ ๑๑ กุมภาพันธ์ ๒๔๗๑ ครั้นสืบพะยานเสร็จแล้วโจทก์ยื่นคำร้องขอแก้ฟ้องว่าเปนวันที่ ๑๒ มกราคม พ.ศ.๒๔๗๑

ศาลเดิมเห็นว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๓๒๑ ตามฎีกาที่ ๕๕๐/๑๒๗ และ ๔๓๗/๑๒๙

ศาลอุทธรณ์เห็นว่าโจทก์ฟ้องอย่างหนึ่ง สืบพะยานอย่างหนึ่ง และมาขอแก้ฟ้องอีกอย่างหนึ่งจะฟังว่าจำเลยทำผิดวันใดแน่ยังไม่ได้ เปนเหตุให้จำเลยหลงต่อสู้ ให้ยกฟ้องโจทก์ ตามฎีกา ๒๔๙/๖๕

ฎีกาตัดสินยื่น

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา