โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ. 2522 มาตรา 4, 7, 8, 15, 57, 66, 91 และ 102 ริบของกลาง และบวกโทษจำคุกจำเลยที่ศาลรอการลงโทษไว้ในคดีดังกล่าวข้างต้นเข้ากับโทษของจำเลยในคดีนี้

จำเลยให้การรับสารภาพ และรับว่าเป็นบุคคลคนเดียวกับจำเลยในคดีที่โจทก์ขอให้บวกโทษ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 15 วรรคแรก, 57, 66 วรรคแรก, 91 การกระทำของจำเลยเป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน ให้ลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91ฐานมีเมทแอมเฟตามีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย จำคุก 5 ปี ฐานจำหน่ายเมทแอมเฟตามีน จำคุก 5 ปี ฐานเสพเมทแอมเฟตามีน จำคุก1 ปี รวมจำคุก 11 ปี จำเลยให้การรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 5 ปี 6 เดือน กับให้บวกโทษจำคุก 6 เดือน ที่ศาลรอการลงโทษไว้ตามคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 25/2542 ของศาลชั้นต้นเข้ากับโทษในคดีนี้ รวมเป็นจำคุก 6 ปี ริบของกลาง

จำเลยอุทธรณ์ขอให้ลงโทษสถานเบา

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยว่า การที่ศาลชั้นต้นกำหนดโทษจำคุกจำเลยรวม 6 ปี เป็นการถูกต้องตามกฎหมายหรือไม่ กล่าวคือ ซึ่งจำเลยเห็นว่าโทษจำคุก 6 เดือน ที่ศาลรอการลงโทษไว้ในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 25/2542 จำเลยควรจะได้รับการลดโทษลงอีกกึ่งหนึ่งในคดีนี้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 รวมโทษจำคุกจำเลยทั้งสิ้นควรจะเป็น 5 ปี 9 เดือน เห็นว่า การที่ศาลเห็นว่าคดีมีเหตุบรรเทาโทษเพราะจำเลยให้การรับสารภาพอันเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาในคดีนี้ ก็มีอำนาจที่จะลดโทษให้แก่จำเลยได้กึ่งหนึ่งของโทษที่จะได้รับในคดีนี้ได้ แต่ไม่มีอำนาจที่จะไปลดโทษในคดีอื่นที่มิได้พิพากษาเพียงแต่สามารถนำโทษในคดีอื่นที่ถึงที่สุดแล้วมาบวกกับโทษที่จำเลยจะได้รับในคดีนี้ได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 58 ดังนั้น การที่ศาลชั้นต้นนำโทษจำคุก 6 เดือน ที่ศาลมีคำพิพากษารอการลงโทษจำคุกจำเลยไว้มาบวกกับโทษในคดีนี้โดยไม่มีการลดโทษให้อีก จึงชอบด้วยกฎหมายแล้ว

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา