โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 91, 188, 266, 268, 335 ให้จำเลยคืนเช็คเลขที่ 3810871,3810872 และ 3810870 หรือใช้ราคาเป็นเงิน 15 บาท แก่ผู้เสียหาย

จำเลยให้การรับสารภาพ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 188, 335(11) วรรคแรก, 266(4), 268 (ที่ถูก 268 วรรคแรกประกอบด้วยมาตรา 266(4)) ความผิดฐานเอาไปเสียซึ่งเอกสารใดของผู้อื่นและความผิดฐานลักทรัพย์เป็นกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษฐานลักทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(11) วรรคแรกซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 จำคุกกระทงละ 1 ปี รวมสามกระทงจำคุก 3 ปี ความผิดฐานปลอมและใช้เอกสารปลอมให้ลงโทษฐานใช้เอกสารปลอม ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 268 (ที่ถูกมาตรา 268 วรรคแรก ประกอบด้วยมาตรา 266(4) ตามมาตรา 268 วรรคสอง) จำคุกกระทงละ 2 ปี รวมสามกระทง จำคุก6 ปี รวมจำคุก 9 ปี จำเลยให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้กึ่งหนึ่ง ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 คงจำคุก 4 ปี 6 เดือน ให้จำเลยคืนเช็คเลขที่ 3810870,3810871 และ 3810872 หรือใช้ราคาเป็นเงิน 15 บาท แก่ผู้เสียหาย

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษาแก้เป็นว่า ความผิดฐานใช้เอกสารปลอมจำคุกกระทงละ 1 ปี รวม 3 กระทง จำคุก 3 ปี ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 แล้วคงจำคุก 1 ปี 6 เดือนเมื่อรวมกับความผิดฐานอื่นตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นอีก 1 ปี 6 เดือนรวมจำคุก 3 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น

จำเลยฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "อนึ่ง การที่จำเลยเอาแบบพิมพ์เช็คของผู้เสียหายไป ซึ่งแบบพิมพ์เช็คที่ยังไม่ได้กรอกรายการเท่ากับยัง มิได้ทำให้ปรากฏความหมายด้วยตัวอักษร ตัวเลข อันเป็นหลักฐานแห่งความหมายนั้น จึงไม่เป็นเอกสารตามมาตรา 1(7) แห่ง ประมวลกฎหมายอาญา ดังนั้นแม้จำเลยเอาแบบพิมพ์เช็คของผู้เสียหายไปตามฟ้อง ก็หาเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 188 ไม่"

พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์ข้อหาความผิดฐานเอาไปเสียซึ่งเอกสารของผู้อื่นตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 188 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา เนติบัณฑิตยสภา