โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากเคหะ โดยอ้างว่าโจทก์เช่ามาจากเจ้าของ และอนุญาตให้จำเลยอยู่อาศัย ทำการค้าเล็ก ๆ น้อย ๆ จำเลยต่อสู้ว่า ได้เช่าจากโจทก์ ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ ได้ความว่า โจทก์เช่าจากเจ้าของและอยู่ด้านหน้าจำเลยและบริวารอยู่ด้านหลัง ทำการค้าขายโดยเสียเงินให้โจทก์เดือนละ 50 บาท ในทะเบียนสำมะโนครัวลงไว้ว่าจำเลยเป็นผู้อาศัย

ศาลอุทธรณ์เห็นพ้องตามศาลชั้นต้นว่า จำเลยเข้าอยู่โดยเช่าจากโจทก์ พิพากษายกฟ้อง

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า การที่บุคคลตกลงให้บุคคลอีกคนหนึ่งได้ใช้หรือรับประโยชน์ในทรัพย์สิน โดยคิดค่าตอบแทนตามระยะเวลานั้นย่อมเป็นการเช่าตามกฎหมายแล้ว ทะเบียนสำมะโนครัวไม่อาจเปลี่ยนแปลงข้อเท็จจริงได้

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา