ได้ความว่าจำเลยได้เปนผู้ร้ายเข้าไปลักสายสร้อยคอซึ่งสรวมคอเจ้าทรัพย์เมื่อกำลังนอนหลับอยู่ในเคหะสถานเจ้าทรัพย์รู้สึกตัวตื่นขึ้น จำเลยได้กระชากสายสร้อยนั้นขาดจากคอเจ้าทรัพย์ไปครึ่งสายแล้ววิ่งหนีไป โจทย์ขอให้ลงโทษฐานชิงทรัพย์

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่ากิริยาที่จำเลยกระทำหามีผิดฐานเปนโจรชิงทรัพย์ไม่เพราะไม่ได้ใช้กำลังกระทำร้ายขู่เข็ญว่าจะทำร้ายเจ้าทรัพย์ตัดสินลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ในเคหะสถานแลเวลาค่ำคืน ตามมาตรา ๒๙๔ ตอน ๒

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา