คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดฐานแกล้งจับและทำให้เสื่อมเสียอิสระภาพตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 142,268, 270 ให้จำคุกคนละ 3 ปี

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ข้อแกล้งจับยังฟังไม่ได้ จึงพิพากษาแก้ให้ลงโทษจำคุกคนละ 1 ปีตามมาตรา 268, 270 และสำหรับจำเลยที่ 2 ให้รอการลงอาญาไว้

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลอุทธรณ์แก้ศาลชั้นต้นในตัวบทด้วย แม้จะแก้กำหนดโทษจำคุกจาก 3 ปี ลงมาเหลือเพียง 1 ปี และรอการลงอาญา ก็เป็นการแก้มาก โจทก์ฎีกาได้

ส่วนข้อเท็จจริง คงฟังตามศาลอุทธรณ์ จึงพิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา