โจทก์ได้ให้เรือเก่าและชำรุดมีชันยาเปนแนวยาวและน้ำซึมเข้าได้ให้จำเลยเช่าขนของข้าราชการ ครั้นครบกำหนดจำเลยเอาเรือมาส่ง ปรากฎว่าเรือแตกตามรอยที่ชำรุดมาก่อน ดังนี้

โจทก์สืบไม่ได้ว่าจำเลยเปนผู้ทำแตก แต่จำเลยสืบได้ว่าได้ใช้เรือโดยชอบ และเรือแตกเพราะความกระเทือนของการถ่อและถูกกำลังน้ำต้านทาน ดังนี้

ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยไม่ต้องรับผิด ให้ยกฟ้อง

ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเรือโจทก์พึ่งแตกใหม่ให้จำเลยใช้เงิน ๓๐๐ บาทราคาเรือ และรับเรือไป

ศาลฎีกาเห็นว่าเปนเรือเก่าและชำรุดอยู่ก่อนแล้ว โจทก์สืบไม่ได้ว่าจำเลยเปนผู้ทำเรือแตกโดยประมาท และเรือนั้นบุบสลายอันเกิดแต่การใช้เรือนั้นโดยชอบ ให้ยกฟ้องโจทก์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา