จำเลยทำสัญญาซื้อน้ำตาลจากโจทย์ ภายหลังราคาน้ำตาลตกต่ำ, จึงมาตกลงทำสัญญาขอเลิกสัญญากับโจทย์ แลโจทย์ได้ตกลงด้วย โดยจำเลยจะใช้ค่าเสียหายให้แก่โจทย์ ๔๐๐ บาทในทันที แลจำเลยได้ทำตั๋วมอบให้โจทย์ไว้ดังนี้ "ตั๋วสำคัญสำหรับใช้ค่าเสียหายให้แก่ห้างจี้เส่ง (คือโจทย์) ค่าราคาน้ำตาลเปนเงิน ๔๐๐ บาทถ้วน เวลายื่นตั๋วใบนี้ไปเก็บเงิน เมื่อเห็นตั๋วนี้แล้วจะใช้เงินให้แก่ญี่ห้อจี้เสํ่งทันที (ลงนาม)" ไท้ชุน (จำเลย) ภายหลังจำเลยไม่ใช้เงินตามตั๋ว โจทย์จึงฟ้องเรียกค่าเสียหายตามสัญญาเดิมเปนเงิน ๒๑๙๒ บาท ๘๑ สตางค์ ศาลอุทธรณ์กรุงเทพ ฯ วินิจฉัยว่า ที่โจทย์ยอมรับตั๋วนั้นก็โดยเหตุที่มีข้อไขว่า จำเลยต้องใช้เงินทันที แลวินิจฉัยว่าจำเลยไม่ได้ประพฤติตามสัญญาใหม่นี้ โจทย์จึงมีสิทธิที่จะฟ้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลยตามสัญญาเดิมได้ จึงพิพากษายืนตามศาลต่างประเทศ ให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทย์เปนเงิน ๒๑๙๒ บาท ๘๑ สตางค์ตามสัญญาเดิม

ฎีกาตัดสินว่า จำเลยต้องรับผิดชอบตามสัญญาใหม่นี้เท่านั้น เพราะสัญญามีข้อความชัด แลไม่มีข้อความกล่าวไว้ในสัญญาใหม่นี้ด้วยว่า ถ้าจำเลยไม่ใช้เงินตามตั๋ว (สัญญาใหม่) โจทย์มีสิทธิที่จะฟ้องตามสัญญาเดิมได้ จึงพิพากษาให้จำเลยใช้เงิน ๔๐๐ บาทกับดอกเบี้ยให้แก่โจทย์ตามสัญญาใหม่

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา