ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ผู้ร้องสมรสกับนางมัณทนา โดยมิได้จดทะเบียนสมรสเกิดบุตรด้วยกัน 3 คน ต่อมายกบุตรทั้งสามให้เป็นบุตรบุญธรรมของนายบุญเชิงนายบุญเชิงถึงแก่ความตายโดยมิได้ทำพินัยกรรม ขอให้ตั้งผู้ร้องเป็นผู้ปกครองผู้เยาว์ทั้งสาม และตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตาย

ผู้คัดค้านที่ 1 คัดค้านว่า ผู้คัดค้านที่ 1 เป็นน้องร่วมบิดามารดาเดียวกับผู้ตาย ผู้ร้องกับบุตรบุญธรรมเป็นบุคคลภายนอก ผู้ร้องมีเจตนาไม่สุจริต ขอให้ยกคำร้อง หรือมีคำสั่งให้ผู้คัดค้านที่ 1 เป็นผู้จัดการมรดกร่วมกับผู้ร้อง

ศาลชั้นต้นอนุญาตให้นางมัณทนาผู้คัดค้านที่ 2 ถอนคำคัดค้าน และมีคำสั่งตั้งผู้ร้องเป็นผู้ปกครองผู้เยาว์ และเป็นผู้จัดการทรัพย์มรดกของผู้ตายยกคำคัดค้านของผู้คัดค้านที่ 1

ผู้คัดค้านที่ 1 อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

ผู้คัดค้านที่ 1 ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า บุตรผู้เยาว์ทั้งสามของผู้ร้องเป็นบุตรบุญธรรมโดยชอบด้วยกฎหมายของผู้ตาย จึงถือว่าเป็นผู้สืบสันดานของผู้ตายเหมือนกับบุตรที่ชอบด้วยกฎหมายตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1627 และเป็นทายาทโดยธรรมผู้มีสิทธิได้รับมรดกในลำดับที่ 1ตามมาตรา 1629 ผู้คัดค้านที่ 1 เป็นเพียงน้องร่วมบิดามารดาเดียวกับผู้ตายไม่มีสิทธิรับมรดกของผู้ตาย ตามมาตรา 1630 จึงไม่ใช่ผู้มีส่วนได้เสียที่จะร้องขอตั้งตนเองเป็นผู้จัดการมรดกหรือร่วมกับผู้อื่นเป็นผู้จัดการมรดก ผู้ตายตามมาตรา 1713 ส่วนผู้ร้องซึ่งเป็นผู้ปกครองของบุตรผู้เยาว์ทั้งสามตามคำสั่งศาลเป็นผู้มีส่วนได้เสียโดยตรงในการจัดการมรดกรายนี้ เพื่อประโยชน์ของบุตรผู้เยาว์ทั้งสามซึ่งเป็นทายาทของเจ้ามรดก ศาลอุทธรณ์ตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกชอบแล้ว

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา