ความว่าจำเลยได้ต้องคำพิพากษาให้ลงโทษฐานพยายามลักทรัพย์และหลบหนีที่คุมขัง จำคุก 1 ปี 2 เดือน พ้นโทษแล้ว ต่อมาต้องคำพิพากษาให้ลงโทษฐานลักทรัพย์กำหนดโทษ 1 ปี 8 เดือน 21 วัน จำเลยต้องจำยังไม่ครบกำหนดโทษ ได้หลบหนีเรือนจำ มากระทำผิดฐานลักทรัพย์อีก จะเรียกว่า จำเลยรับโทษจำคุกมาแล้วตามพระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย มาตรา 8 ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ว่า จะเรียกว่า จำเลยเคยรับโทษจำคุกมาแล้ว 2 ครั้งไม่ได้

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำว่า ครั้ง ในมาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติกักกัน ฯลฯ นั้นหมายความถึง ครั้ง ตามคำพิพากษา ไม่ใช่ ครั้งแห่งการหลุดพ้นโทษจำคุกมาแล้ว คดีนี้มีเหตุสมควรจะใช้พระราชบัญญัติกักกันฯ แก่จำเลยเพราะประพฤติตนเป็นโจรเสมอ นับได้ว่า มีสันดานเป็นผู้ร้าย

พิพากษาแก้ ให้เพิ่มโทษกักกันจำเลย 4 ปี

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา