โจทก์ฟ้องและแก้ไขคำฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ออกเช็คธนาคารทหารไทย จำกัด สาขาปากเกร็ด จำนวน 3 ฉบับ ลงวันที่ 10ตุลาคม 2527 ทั้งสามฉบับรวมเป็นเงิน 314,437 บาท โดยมีจำเลยที่ 2และที่ 3 เป็นผู้สลักหลัง นำมาชำระหนี้แก่โจทก์ เมื่อเช็คถึงกำหนดโจทก์นำเช็คไปเรียกเก็บเงินแต่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินทั้งสามฉบับขอให้จำเลยทั้งสองชำระเงินตามเช็ค พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีให้แก่โจทก์

จำเลยที่ 1 และที่ 3 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา

จำเลยที่ 2 ให้การว่า จำเลยที่ 2 เป็นผู้สลักหลังเช็คทั้งสามฉบับจริง แต่ไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์เพราะโจทก์เป็นผู้ทรงเช็คโดยไม่สุจริตคบคิดกับจำเลยที่ 3 รับโอนเช็คโดยรู้อยู่แล้วว่าจำเลยที่ 2 สลักหลังไว้เพื่อเป็นประกันในการจ่ายเงิน ตามเช็คในวันที่10 สิงหาคม 2527 การแก้ไขวันที่และจำนวนเงินในเช็คกระทำลับหลังจำเลยที่ 2 ขอให้ยกฟ้อง

ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชำระเงินจำนวน 337,937 บาท ให้แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงิน 314,437 บาท นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ

จำเลยที่ 2 ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าในปัญหาข้อกฎหมายว่า ที่จำเลยที่ 2 อ้างว่าฟ้องของโจทก์ไม่อาจที่จะบังคับให้จำเลยที่ 2 รับผิดได้เพราะโจทก์ฟ้องจำเลยสามคน แต่ในคำขอท้ายฟ้อง ขอให้จำเลยทั้งสองร่วมกันรับผิดใช้เงินแก่โจทก์ ไม่ชัดแจ้งว่าจำเลยทั้งสองคนใดนั้นเห็นว่าโจทก์ได้บรรยายฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ออกเช็คและจำเลยที่ 2ที่ 3 สลักหลังเช็คทั้งสามฉบับชำระหนี้ให้โจทก์ เมื่อโจทก์นำเช็คทั้งสามฉบับเข้าบัญชีของโจทก์เพื่อเรียกเก็บเงิน ธนาคารตามเช็คปฏิเสธการจ่ายเงิน และตอนท้ายโจทก์กล่าวว่า จำเลยทั้งสามจึงต้องรับผิดต่อโจทก์ตามที่เป็นผู้สั่งจ่ายและสลักหลังเช็คโดยให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชำระเงินตามเช็คพร้อมดอกเบี้ย คำฟ้องโจทก์จึงเป็นการกล่าวถึงสภาพแห่งข้อหา และคำขอให้บังคับแก่จำเลยทั้งสามตลอดมาคงมีเฉพาะในคำขอท้ายฟ้องเท่านั้นที่ปรากฏว่าโจทก์กล่าวว่า"จำเลยทั้งสอง" เห็นได้ชัดว่าเป็นเรื่องพิมพ์ผิดพลาดซึ่งรวมใจความย่อมเป็นที่เข้าใจได้ว่าโจทก์ขอให้จำเลยทั้งสามร่วมกันรับผิดชำระเงินแก่โจทก์นั่นเอง ศาลสามารถบังคับให้จำเลยชำระเงินแก่โจทก์ตามความรับผิดได้

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา