ได้ความว่าแต่เพียงว่า ท. ผู้ตายได้ไปเที่ยวกับ จำเลยแล้วหายไปโจทก์มีพยานมาสืบ คือ

( ๑ ) นายจันซึ่งไปด้วยกัย ท. เบิกความว่า เห็นจำเลยเปนคนฆ่า ( แต่นายจันผู้นี้ โจทก์กันเอาไว้เปนพยาน )

( ๒ ) นายพุดเบิกความว่า เห็นจำเลยเอาศพใส่กระสอบเมื่อเบิกวามแล้วกลับมาขอถอนคำว่าไม่ได้เห็น จนพยานปากนี้ถูกฟ้อง จึงให้การว่าที่เบิกความนั้นเปนความจริง ที่กลับคำเพราะจำเลยขู่เข็ญ

( ๓ ) ได้แต่กระโหลกศรีษะกับฟัน ๑ ซี่ในป่าช้าจีน นางจันภรรยาให้การว่าฟันนั้นดูเหมือนเปนฟันของผู้ตายเพราะเปนฟันตัด

ศาลฎีกาเห็นว่าคดีเปนที่สงสัย ให้ปล่อยจำเลยไป เพราะ

( ๑ ) คำนายจันอยู่ในฐานะที่เปนจำเลยด้วยกัน มีน้ำหนักน้อยและนายจันไม่เล่าเรื่องนี้ให้ใครฟังเมื่อตนถูกเกณฑ์ไปงานศพ

( ๒ ) นายพุดให้การกลับไปกลับมา ทำให้มีพิรุธสงสัย จะฟังเปนหลักฐานที่เดียวไม่ได้

( ๓ ) การฆาฎกรรมเช่นนี้โจทก์ต้องสืบให้แน่ชัดว่า ผู้ตายได้ถูกฆ่าจริง โดยต้องได้ศพผู้ตายมาชัณสูตร์ หรือนำพยานหลักฐานในการชัณสูตร์ศพผู้ตายมาสืบ เพียงแต่พยานพฤติเหตุเท่านั้นยังไม่พอ

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา