โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ทำสัญญาเช่าสวนจำเลยมีกำหนด 2 ปี และมอบสัญญาให้จำเลยยึดถือไว้ แล้วจำเลยบังอาจทำลายโดยฉีกสัญญานั้นเสียโดยอาจเกิดเสียหาย และได้เสียหายแก่โจทก์ที่ไม่ได้ทำสวนตามสัญญาเช่า โดยจำเลยเอาไปให้ผู้อื่นเช่าทำและขายต่อไปเสียอีกแปลงหนึ่งขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 228

ศาลชั้นต้นเห็นว่า สัญญาเช่าเป็นกรรมสิทธิ์ของจำเลย ๆ ทำลายหนังสือของตนเอง จึงไม่เป็นผิด ให้ยกฟ้อง

ศาลอุทธรณ์เห็นว่า สัญญานั้นเป็นของจำเลยถือไว้บังคับแก่โจทก์ฝ่ายเดียว โจทก์ไม่มีส่วนยึดถือสัญญาไว้บังคับจำเลย เพราะข้อสัญญาในสัญญาเช่ามีประการใดบ้างก็มิได้ปรากฏในฟ้อง ทั้งจำเลยเป็นผู้ยึดถือครอบครองสัญญาเช่าไว้ แสดงว่าจำเลยเป็นเจ้าของฝ่ายเดียว การที่จำเลยฉีกทำลายสัญญาจึงไม่เป็นการทำลายหนังสือสำคัญของผู้อื่น

ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องโจทก์กล่าวว่าโจทก์ได้ทำสัญญาเช่าแล้วให้จำเลยยึดถือไว้ แสดงให้เห็นว่าโจทก์ไม่ต้องประสงค์เป็นเจ้าของหนังสือนั้น เพราะฉะนั้น จำเลยย่อมจะฉีกหรือทำลายเสียก็ได้ไม่ผิดกฎหมายอาญา มาตรา 228 เพราะจำเลยเป็นเจ้าของ จึงพิพากษายืนตาม

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา