จำเลยเป็นคนคอยรับใช้ของคนที่มา ซื้ออาหารบริโภคที่ร้าน+ ได้ไปซื้อสุราจากร้านอื่นมาให้แขก หาได้มีการขายในร้านนั้นไม่ โจทก์จึงขอให้ลงโทษจำเลย ตาม พ.ร.บ. อากรชั้นใน จ.ศ.๑๒๔๘ ม.๒๕-๒๖-๔๗-๔๙

ศาลเดิมให้ยกฟ้องโจทก์

ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีนี้โจทก์อุทธรณ์ไม่ได้ตาม พ.ร.บ. อุทธรณ์ พ.ศ. ๒๔๗๓ ม. ๓ จึงให้ ยกอุทธรณ์โจทก์

โจทก์ฎีกาเป็นข้อกฎหมายว่า ฟ. จำเลยรับในชั้นไต่สวนที่กองตรวจสุรา แลมีพะยานประกอบฟังลงโทษจำเลยได้

ศาลฎีกาเห็นว่า เพียงแต่จำเลยยื่นคำร้องต่อเจ้าพนักงานสุรา ขอยอมเสียเงินให้ หาใช่เป็นคำรับสารภาพว่าจำเลยได้ทำผิดในข้อที่โจทก์ฟ้องไม่ จึงให้ยกฟ้องโจทก์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา