คู่ความรับกันว่าจำเลยเช่าเรือโจทก์ไปบรรทุกปูขายแล้วจอดพักผูกเชือกเฝ้าอยู่จนเวลา 4.00 น. ฝนตกจำเลยจึงขึ้นไปนอนบนเรือนแล้วหลับไป พอตื่นขึ้นเรือหายโจทก์จึงมาฟ้องเรียกราคาเรือจากจำเลย

ศาลชั้นต้นพิพากษาให้โจทก์ชนะ

จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ เห็นว่าจำเลยใช้ความระมัดระวังตามสมควรแล้ว จึงไม่ต้องรับผิด ให้ยกฟ้อง

โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยส่งทรัพย์ที่เช่าคืนไม่ได้โดยถูกผู้ร้ายลักไป จำเลยก็มีหน้าที่สืบว่าได้สงวนทรัพย์นั้นเสมอกับวิญญูชนจะพึงสงวนทรัพย์สินของตนเอง และความเสียหายนั้นมิได้เกิดขึ้นเพราะความผิดของจำเลย ข้อเท็จจริงเท่าที่ได้ความถือไม่ได้ว่าความเสียหายมิได้เกิดขึ้นเพราะความผิดของจำเลย และในเวลาดึกฝนตกก็น่าจะต้องเพิ่มความระมัดระวังยิ่งขึ้นจึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ยืนตามศาลชั้นต้น

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา