โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นมารดานางพิศมัย เหนือทองนางพิศมัยนั่งซ้อนท้ายรถจักรยานยนต์ โดยมีนายคำผอง อุทพันธ์เป็นผู้ขับ รถจักรยานยนต์คันดังกล่าวทำประกันภัยไว้กับจำเลยประเภทคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ รถจักรยานยนต์คันดังกล่าวถูกรถยนต์หมายเลขทะเบียน 80-9294 ชนเป็นเหตุให้นางสาวพิศมัยถึงแก่ความตาย จำเลยจ่ายเงินค่าเสียหายเบื้องต้นให้โจทก์เป็นเงิน 10,000 บาท ส่วนที่เหลืออีก 40,000 บาท จำเลยปฏิเสธการจ่าย ขอให้จำเลยชำระเงินจำนวน 44,725 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี จากต้นเงิน 40,000 บาท นับจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ

จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา

ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์โดยตรงต่อศาลฎีกาโดยได้รับอนุญาตจากศาลชั้นต้นตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 223 ทวิ

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงยุติตามที่ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าโจทก์เป็นมารดานางสาวพิศมัย เหนือทอง เมื่อวันที่10 กุมภาพันธ์ 2538 นางสาวพิศมัยได้นั่งซ้อนท้ายรถจักรยานยนต์ซึ่งมีนายคำผอง อุทพันธ์ เป็นผู้ขับ ปรากฏว่ารถจักรยานยนต์ถูกรถยนต์หมายเลขทะเบียน 80-9294 อุบลราชธานี ชนเป็นเหตุให้นางสาวพิศมัยถึงแก่ความตาย รถจักรยานยนต์คันดังกล่าวได้ทำการประกันภัยประเภทคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ ตามกรมธรรม์เอกสารหมาย จ.1 ต่อมาโจทก์ได้ไปติดต่อขอรับค่าเสียหายจากจำเลยจำเลยชดใช้ค่าเสียหายให้โจทก์เพียง 10,000 บาท เท่านั้นส่วนอีก 40,000 บาท จำเลยปฏิเสธการจ่าย

โจทก์ฎีกาข้อเดียวว่า จำเลยต้องรับผิดต่อโจทก์ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2535 เงื่อนไขตามกรมธรรม์ประกันภัยขัดต่อกฎหมายใช้บังคับไม่ได้ เห็นว่าตามกรมธรรม์ประกันภัยเอกสารหมาย จ.1 ได้กำหนดค่าเสียหายเบื้องต้นไว้ในรายการที่ 5 และจำเลยได้จ่ายให้โจทก์อันเป็นการปฏิบัติตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2535มาตรา 20 และกฎกระทรวงฉบับที่ 6 ครบถ้วนแล้ว ส่วนเงื่อนไขข้อ 2.1 เกี่ยวกับจำนวนเงินคุ้มครองผู้ประสบภัยตามรายการที่ 4นั้น เมื่อมีเงื่อนไขว่าจำเลยจะจ่ายค่าสินไหมทดแทนแก่ผู้ประสบภัยเฉพาะกรณีที่นายคำผองผู้เอาประกันภัยเป็นฝ่ายรับผิดชอบย่อมใช้บังคับได้ไม่ขัดต่อพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2535

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา