ม.กับ ฮ.เข้าหุ้นกันซื้อที่ดินโฉนดที่ ๑๓๙๙ จาก ส.คนละครึ่ง แล้วแบ่งปันผลที่ได้จากคนเช่าเท่า ๆ กัน บัดนี้ ม.ฟ้องขอแบ่งที่กึ่งหนึ่ง ฮ.ต่อสู้แลฟ้องแย่งว่า ม.ขายที่ส่วนของตนให้แก่ ฮ.แล้ว ขอให้ ม.โอนกรรมสิทธิ

ศาลเดิมตัดสินให้ ม.ทำสัญญาโอนที่ส่วนของ ม.ให้แก่ ฮ.

ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ให้แบ่งที่คนละครึ่ง โดยฟังว่าพะยานของ ฮ.เบิกความมีเหตุทำให้สงสัย คือ ๑. การตกลงซื้อขายไม่มีหนังสือสัญญาต่อกัน ๒. ตั้งแต่ตกลงซื้อกันแล้ว ม.แล ฮ.ก็ยังเก็บผลที่เกิดจากการเช่าอยู่ด้วยกัน ๓. ไม่ปรากฎว่ามีกำหนดเวลาโอนกรรมสิทธิแก่กัน แล ฮ.ก็มิได้ตักเตือนเร่งรัดประการใดเลย ปล่อยให้ล่วงพ้นมาเกินสมควร ๔. เมื่อเกิดคดีนี้ขึ้นแล้ว ฮ.จึงมาฟ้องแย้งว่า ม.ขายส่วนของ ม.ให้แก่ตน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา