โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าโดยเจตนา

จำเลยต่อสู้ว่าทำไปเพื่อป้องกันตัว

ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยทำไปเพื่อป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ให้ยกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ลงโทษฐานฆ่าคนโดยไม่เจตนา

จำเลยฎีกาว่า "จำเลยเห็นว่าคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้น ยังคลาดเคลื่อนด้วยข้อเท็จจริง จึงขอฎีกาขึ้นมาโดยข้อเท็จจริง ที่ศาลชั้นต้นได้วินิจฉัยว่าจำเลยได้กระทำไปโดยป้องกันตัวตาม ม.๕๖ แพ่งกฎหมายลักษณะอาญานั้น ชอบด้วยกระบวนพิจารณาและความยุติธรรมทุกประการแล้ว" ศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาจำเลยมิได้ระบุข้อเท็จจริงโดยย่อ หรือข้อกฎหมายแต่อย่างใด เป็นการขัดต่อ ป.ม. วิธีพิจารณาความอาญา ม.๑๙๓ พิพากษาให้ยกฎีกาจำเลย

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา