โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานเบิกความเท็จ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177

ศาลชั้นต้นพิจารณาคำฟ้องแล้ว พิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า 'แม้โจทก์จะกล่าวถึงคดีเดิมว่า โจทก์ถูกฟ้องเป็นจำเลยในคดีอาญาของศาลมณฑลทหารบกที่ 7 (ศาลจังหวัดเชียงใหม่) หมายเลขดำที่ 844/2522 ระหว่าง พนักงานอัยการศาลมณฑลทหารบกที่ 7 (อัยการจังหวัดเชียงใหม่) โจทก์ นายอดุลย์บุญเรือง จำเลย และว่าศาลได้มีคำพิพากษาถึงที่สุดให้ประหารชีวิตโจทก์ ตามสำเนาคำพิพากษาคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 6/2525 ของศาลมณฑลทหารบกที่ 7 ซึ่งโจทก์จะได้เสนอต่อศาลในชั้นพิจารณาต่อไป เมื่อโจทก์ไม่ส่งสำเนาคำพิพากษาดังกล่าวแนบมากับฟ้องจึงไม่อาจทราบได้ว่าคดีดังกล่าวโจทก์ถูกฟ้องข้อหาอะไรฉะนั้น ฟ้องโจทก์จึงไม่อาจเข้าใจได้ว่า ข้อความที่จำเลยเบิกความต่อศาลนั้นเป็นข้อสำคัญแห่งคดีหรือไม่ เพราะโจทก์มิได้บรรยายมาว่าข้อสำคัญแห่งคดีเดิมนั้นมีว่าอย่างไรทั้งฟ้องโจทก์ก็ขัดกันอยู่ในตัว ไม่แจ้งว่าที่จำเลยเบิกความเท็จนั้น ความจริงเป็นอย่างไรแน่ โจทก์กล่าวรวมๆ มาว่าความจริงจำเลยมิได้อยู่ในที่เกิดเหตุหรือไม่เห็นเหตุการณ์ที่คนร้ายกระทำความผิด รวมทั้งไม่เห็นโจทก์ในบริเวณที่เกิดเหตุแต่อย่างหนึ่งอย่างใดเลย จึงเป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158 (5) ศาลล่างทั้งสองพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น'

พิพากษายืน.

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา