โจทก์จำเลยเป็นสามีภรรยากันแลต่างมีสินเดิมทั้งสองฝ่าย อยู่กินด้วยกันเกิดบุตรสองคน แล้วจำเลยก็มิได้เกี่ยวข้องกับโจทก์อีกเลย นอกจากจ่ายเงินเดือนให้ โจทก์มีหนังสือถึงจำเลยก็ส่งหนังสือนั้นกลับคืนโดยสลักบนของว่า " จะไปไหนก็ไป ไม่เกี่ยวข้องด้วย" โจทก์เห็นว่าจำเลยไม่เลี้ยงดูและหมดความเยื่อใจต่อโจทก์ ๆ จึงฟ้องขอหย่า และขอแบ่งสมรส

จำเลยคัดค้านว่า ทรัพย์สินที่โจทก์มีมารไม่นับว่าเป็นสินเดิม เพราะโจทก์หรือจำเลยต่างมิได้เอามาระคนปนกัน ทั้งจำเลยก็มิได้นำออกประกอบกิจการใด หรือใช้สอยเลย

ศาลฎีกาตัดสินให้โจทก์จำเลยหย่ากันแล้ววินิจฉัยโจทก์ในคดีนี้มีสินเดิมซึ่งทำให้โจทก์มีสิทธิ์ได้ส่วนสมรสตามฎีกาที่ ๑๖๕ / ๗๓ โดยไม่ต้องเอามาบริคณห์ ส่วน ย. ภรรยาจำเลยอีกคนหนึ่งซึ่งยื่นคำร้องเข้ามาขอแบ่งสมรสด้วยนั้นให้ยกเสีย เพราะผู้ร้องมิได้เป็นคู่กรณีในคดีนี้แลไม่มีพะยานหลักฐานว่ามีสินเดิมหรือไม่กับทั้งมิได้มีการฟ้องขอหย่าต่อศาลด้วย

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา