โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดแทงนายเนื่อง 1 ที ถูกที่เหนือชายโครงขวาเข้าช่องท้องถูกตับและถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290 และให้ริบมีดของกลาง

จำเลยรับว่า ได้แทงผู้ตายจริง เพราะผู้ตายใช้มีดแทงจำเลยก่อน 4 ที จำเลยจึงแทงไปบ้างโดยไม่มีเจตนา

ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลย 3 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 290 และริบมีดของกลาง

จำเลยอุทธรณ์ว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ

ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ผู้ตายโดดเข้าแทงทำร้ายจำเลยก่อน จำเลยจึงต้องป้องกันตัวและเป็นการพอสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับให้ยกฟ้องแต่ไม่ได้สั่งเรื่องมีดของกลาง

โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามศาลชั้นต้น

ศาลฎีกาฟังว่าผู้ตายประพฤติผิดศีลธรรมต่อนางสาวสมจิตรบุตรเลี้ยงของจำเลยขึ้นก่อน และเมื่อเกิดต่อว่ากันขึ้นแล้วผู้ตายเป็นฝ่ายแทงจำเลยก่อนและเพราะผู้ตายล่ำใหญ่กว่าจำเลยเมื่อกอดปล้ำกันแล้วจำเลยคงจะดิ้นหลุดไปไม่ได้ จำเลยจึงต้องแทงผู้ตายไปบ้างเป็นการป้องกันตัว อาวุธของทั้งสองฝ่ายเป็นอย่างเดียวกัน บาดแผลก็ขนาดเดียวกัน ถือได้ว่าเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุส่วนการที่รักษาพยาบาลผู้ตายไว้ไม่รอดนั้น ได้ความตามคำนายแพทย์ว่า ผู้ตายไปถึงโรงพยาบาลเมื่อชีพจรจวนจะหยุดแล้วและกำลังมึนเมาไม่มีสติ แต่จำเลยมีโอกาสได้รับการผ่าตัดเปิดช่องท้องซึ่งอาจเป็นเพราะยังมีกำลังดีอยู่ จึงรักษาพยาบาลได้ทันท่วงที

ศาลฎีกาพิพากษายืน และให้คืนมีดของกลางแก่จำเลย

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา