โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1 ถึงที่ 6 ฝ่าย 1 จำเลยที่ 7 ถึงที่ 10 อีกฝ่าย 1 สมคบกับสมัครใจใช้มีดและไม้ทำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันต่างฝ่ายต่างมีบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษตามมาตรา 253 จำเลยให้การรับสารภาพ

ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามมาตรา 253

จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าไม่มีผู้ถูกทำร้ายถึงตายหรือถึงสาหัส จะลงโทษไม่ได้ จึงพิพากษายกฟ้อง

โจทก์ฎีกา ขอให้ลงโทษตามมาตรา 254

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมัครใจทำร้ายร่างกายกันมีบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษฐานวิวาทตามมาตรา 253 ประกอบกับคำขอครั้งแรกอ้างมาตรา 254 ด้วยแล้วขีดฆ่าออก แสดงชัดว่าเมื่อโจทก์ฟ้องไม่ประสงค์ให้ลงโทษตามมาตรา 254 จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา