โจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.๓๐๔-๓๐๖-๓๑๙ โดยกล่าวว่าจำเลยหลอกลวงให้โจทก์เปนผู้ค้ำประกัน แลสัญญาว่าจะโอนการเช่าตึกตำบลตลาดเก่าให้ ต่อมาจำเลยไม่ใช้เงินแก่เจ้าหนี้ ขอให้โจทก์ใช้แทนไปก่อน ภายหลังจำเลยกลับโอนการเช่าตึกให้แก่บุตรีสาวโจทก์ดังนี้

ศาลโปริสภาแลศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีโจทก์ไม่ใช่ทางอาญา จึงตัดสินยกฟ้อง

ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ แลกล่าวว่าศาลล่างเห็นว่าข้อเท็จจริงที่กล่าวในฟ้องไม่มีมูลในคดีอาญานั้น เปนปัญหากฎหมาย

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา