คดีนี้สาลอุธรน์พิพากสายืนตามสาลขั้นต้นว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา ๒๙๖

จำเลยดีกาว่า โจทฟ้องว่าจำเลยลักควายของนายเปลวไป ๓ ตัว แต่ตามคำพยานโจทกลับได้ความว่า ควายที่หายเปนของนายเปลงวเพียง ๒ ตัว อีกตัวหนึ่งเปนของผู้อื่น ซึ่งนายนวมพยานโจทเปนผู้ยืมมาไข้ ,ข้อเท็ตจิงที่ได้ความตามทางพิจารนาจึงต่างกับฟ้อง สาลควนยกฟ้อง หรือลงโทสจำเลยเพียงถานลักควายของนายเปลว ๒ ตัวตามมาตรา ๒๙๔.

สาลดีกาเห็นว่า ควายตัวที่นายนวมยืมมาไช้กับน่อยเปลวนั้นหยู่ไนความครอบครองของนายเปลว จำเลยลักไปพร้อมกับความอีก ๒ ตัวของนายเปลว จำเลยก็ต้องมีผิดตามฟ้องว่า จำเลยลักความของนายเปลวไปทั้ง ๓ ตัว จะว่าทางพิจารนาต่างกับฟ้องหาได้ไม่ หรือว่าจำเลยลักความของนายเปลวเพียง ๒ ตัวหาได้ไม่ จึงพิพากสายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา