โจทก์ฟ้องขอให้พิพากษาเพิกถอนคำสั่งของจำเลยที่กำหนดให้กิจการของโจทก์เป็นกิจการประเภทการขนส่งผู้โดยสารทางรถยนต์รหัส 1407 อัตราเงินสมทบร้อยละ 1.2 ของค่าจ้าง และให้จำเลยกำหนดประเภทกิจการของโจทก์เป็นประเภทสำนักงานบริการเดินทางรหัส 1414 อัตราเงินสมทบร้อยละ 0.2

ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา

ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงรับฟังได้ตามคำวินิจฉัยของศาลแรงงานกลางว่า โจทก์ได้ทำสัญญาสัมปทานกับการท่าอากาศยานแห่งประเทศไทยดำเนินธุรกิจรับส่งผู้โดยสารที่ใช้บริการในท่าอากาศยานกรุงเทพที่ประสงค์จะเดินทางไปกับเครื่องบินหรือเดินทางกลับโดยเครื่องบินเพื่อรับส่งผู้โดยสารจากท่าอากาศยานกรุงเทพไปยังที่พักหรือจากที่พักไปยังท่าอากาศยานกรุงเทพ กิจการดังกล่าวต้องใช้รถยนต์เป็นยานพาหนะและต้องมีพนักงานขับรถยนต์ผู้โดยสารที่ใช้บริการรถยนต์รับส่งของโจทก์จะต้องจ่ายค่าตอบแทนให้แก่โจทก์เป็นค่าโดยสารในอัตราตามระยะทางใกล้หรือไกล ตามข้อเท็จจริงดังกล่าว ศาลฎีกาเห็นว่า กิจการของโจทก์เป็นกิจการประเภทการขนส่งผู้โดยสารทางรถยนต์ หาใช่เป็นเพียงกิจการประเภทสำนักงานบริการเดินทางไม่ แม้โจทก์ได้รับอนุญาตให้เช่าพื้นที่บริเวณอาคารจากการท่าอากาศยานแห่งประเทศไทยใช้เป็นสำนักงานบริการเดินทางโดยให้การบริการต่าง ๆ เช่น จัดหาที่พักให้สำหรับผู้โดยสารที่เป็นชาวต่างประเทศ จัดรถลีมูซีน (รถแท็กซี่) ไว้คอยให้บริการแก่ผู้โดยสารที่ประสงค์จะใช้บริการตามที่โจทก์กล่าวอ้างในอุทธรณ์ ก็ไม่ทำให้งานขนส่งผู้โดยสารทางรถยนต์เปลี่ยนแปลงไปได้โจทก์จึงต้องจ่ายเงินสมทบให้แก่กองทุนเงินทดแทนตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง อัตราและวิธีเรียกเก็บเงินสมทบ การจ่ายเงินทดแทนของสำนักงานกองทุนเงินทดแทนและการอุทธรณ์ (ฉบับที่ 3) ลงวันที่19 มีนาคม 2533 ประเภทกิจการขนส่งผู้โดยสารทางรถยนต์ตามรหัส 1407 อัตราเงินสมทบร้อยละ 1.2 หาใช่เป็นกิจการสำนักงานบริการเดินทางตามรหัสที่ 1414 ตามที่โจทก์อุทธรณ์ไม่ คำพิพากษาศาลแรงงานกลางชอบแล้ว อุทธรณ์ของโจทก์ฟังไม่ขึ้น"

พิพากษายืน.

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา สำนักงานส่งเสริมงานตุลาการ