จำเลยเอาไม้ของจำเลยเองแลไม้ที่ยืมมาจาก บ.ล้อมรั้วในที่ดินของตน ภายหลังโจทก์มารื้อรั้วนั้นไป จำเลยจึงแจ้งความต่ออำเภอว่าโจทก์ลักไม้ของจำเลย ทำให้โจทก์ถูกกักขังโจทก์จึงฟ้องคดีนี้ขอให้ลงโทษจำเลย

ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๑๑๘ ให้จำคุก ๒ เดือน ปรับ ๖๐ บาท แต่โทษจำให้รอการลงอาญาไว้

ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าจำเลยไม่มีความผิด เพราะการที่จำเลยแจ้งความต่ออำเภอว่าโจทก์เป็นผู้ร้ายลักไม้รั้วก็โดยเชื่อว่า ตนมีสิทธิในไม้นั้นทั้งหมด แลทั้งนำสืบเถียงกรรมสิทธิอยู่ด้วยเช่นนี้ รูปคดียังไม่พอจะชี้ขาดว่า จำเลยแจ้งความเท็จโดยเจตนาแกล้งใส่ความโจทก์ จึงให้ยกฟ้องปล่อยจำเลยไป

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา