โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 80,288, 297 และริบท่อนไม้ของกลาง

จำเลยให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80, 33 จำคุก 12 ปี คำให้การจำเลยที่รับว่าได้ใช้ไม้ตีโจทก์ร่วมเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา เป็นเหตุบรรเทาโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ลดโทษให้หนึ่งในสาม คงจำคุก 8 ปีริบท่อนไม้ของกลาง

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297(8) ให้ลงโทษจำคุก 6 ปี คำรับของจำเลยที่ว่าได้ใช้ไม้เป็นอาวุธตีโจทก์ร่วมเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา มีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78หนึ่งในสาม คงจำคุก 4 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น

โจทก์และจำเลยฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยใช้ท่อนไม้ กว้าง 7 เซนติเมตรยาว 1 เมตรเศษ ตีโจทก์ร่วมจากทางด้านหลัง จนโจทก์ร่วมล้มลงและสลบไป แสดงว่าตีโดยแรงและเลือกตีบริเวณศีรษะอันเป็นส่วนสำคัญของร่างกาย หากโจทก์ร่วมมิได้รับการผ่าตัดสมองอาจถึงแก่ความตายจำเลยย่อมเล็งเห็นผลได้ว่า ความตายอาจจะเกิดจากการกระทำของตนเป็นการกระทำโดยมีเจตนาฆ่า จำเลยย่อมมีความผิดฐานพยายามฆ่า

พิพากษากลับ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา