คดีนี้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดฟันนายจูมตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษ

จำเลยให้การปฏิเสธ ต่อสู้ว่า ได้กระทำโดยป้องกันตัว

ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยป้องกันตัวเกินสมควรแก่เหตุ มีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249, 33 จำคุก 2 ปี

ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว คงฟังข้อเท็จจริงยืนตามศาลชั้นต้นโดยฟังว่าผู้ตายมึนเมา และโกรธจำเลยจึงเอาพร้าจะฟันจำเลยพร้อมกับพูดว่า จะเอาให้ตายจำเลยแย่งพร้าได้ ผู้ตายโถมเข้าไปจะแย่งพร้าคืน จำเลยจึงฟันไปโดยแรง ขณะที่ผู้ตายไม่มีอาวุธอะไรเลย ทั้งปรากฏว่า ผู้ตายใหญ่โตกว่าจำเลยด้วยดังนี้ ศาลฎีกาเห็นว่า เป็นการกระทำพอสมควรแก่เหตุ พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องปล่อยจำเลย

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา