โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ไปยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานที่ดินขอโอนทะเบียนรับมรดกที่ดินของนางเฮียะผู้ตาย โดยแสดงบัญชีเครือญาติเท็จไม่มีชื่อนางอู่ซึ่งเป็นภรรยาโจทก์ด้วย ขอให้ลงโทษ

จำเลยให้การต่อสู้ว่า จำเลยไม่ใช่ผู้เสียหายไม่มีอำนาจฟ้อง

ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับศาลชั้นต้นโดยวินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยยังไม่เป็นเหตุพอจะให้ฟังว่า จำเลยแจ้งความเท็จให้ยกฟ้องโจทก์

โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ในปัญหาว่าโจทก์เป็นผู้เสียหายในคดีนี้หรือไม่ นั้น คดีปรากฏว่า เมื่อนางเฮียะตายโจทก์ยังไม่ได้นางอู่เป็นภรรยา มรดกของนางเฮียะซึ่งตกทอดมายังนางอู่ ซึ่งเป็นทายาทคนหนึ่งนั้น โจทก์ไม่มีส่วนได้ด้วย หากโจทก์จะมาได้กับนางอู่ภายหลังทรัพย์มรดกนั้นก็ย่อมเป็นสินเดิมของนางอู่ โจทก์คงไม่มีส่วนได้ในทรัพย์นั้น และที่โจทก์ฟ้องคดีนี้ ก็มิใช่ฟ้องแทนนางอู่ตรงกันข้ามกลับปรากฏว่า นางอู่ได้เป็นผู้ยินยอมให้จำเลยไปร้องขอรับมรดกแต่ผู้เดียว ดังนี้โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายที่จะมีสิทธิฟ้องร้องคดีนี้ได้ พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา