คดีได้ความว่าท่านผู้หญิงเลียบบดินทร์เดชานุชิต ผู้ล้มละลายเป็นภริยาโจทก์ เดิมจำเลยที่ 1 เป็นเจ้าหนี้นายหยิบ ณ นครและท่านผู้หญิงเลียบบดินทร์เดชานุชิตตามคำพิพากษา ลูกหนี้ทั้ง 2 ไม่ชำระหนี้ให้จำเลยที่ 1 ๆ จึงฟ้องขอให้ลูกหนี้ทั้ง 2 เป็นบุคคลล้มละลาย ศาลสั่งให้ลูกหนี้ทั้ง 2 เป็นบุคคลล้มละลายและมีคำสั่งให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ของผู้ล้มละลายตามกฎหมาย จำเลยทั้ง 2 เป็นพนักงานพิทักษ์ทรัพย์รายนี้ จำเลยที่ 1-2ได้ใช้อำนาจของคำพิพากษาในคดีล้มละลายเข้ายึดที่ดินและสิ่งปลูกสร้างซึ่งมีชื่อโจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ในโฉนด เพื่อแยกสินบริคณห์ของท่านผู้หญิงเลียบ ผู้ล้มละลายไม่ชอบด้วยกฎหมายขอให้ศาลเพิกถอนหรือทำลายคำพิพากษาในคดีล้มละลาย ในส่วนที่เกี่ยวแก่ท่านผู้หญิงเลียบนั้นเสีย และขอให้แสดงว่ามูลหนี้ที่จำเลยที่ 1 นำมาฟ้องเป็นคดีล้มละลายนั้นใช้บังคับเอาแก่สินบริคณห์ระหว่างโจทก์กับท่านผู้หญิงไม่ได้ทั้งเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ไม่มีอำนาจกระทำการแยกสินบริคณห์ด้วยตนเอง

โจทก์คดีนี้ได้ยื่นคำร้องคัดค้านคำสั่งเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ในคดีล้มละลาย เกี่ยวกับสินบริคณห์และศาลได้มีคำสั่งในคดีล้มละลายแล้ว

ศาลชั้นต้นตรวจหลักฐานโจทก์จำเลยแล้วสั่งงดสืบพยานและพิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าคำขอโจทก์ที่ขอให้เพิกถอนหรือทำลายคำพิพากษาคดีล้มละลาย ในส่วนที่เกี่ยวแก่ท่านผู้หญิงเลียบนั้นเหตุที่อ้างในฟ้องไม่พอที่จะให้เพิกถอนได้ตามขอ ส่วนคำขอข้ออื่น ๆศาลฎีกาได้วินิจฉัยไว้ในคำพิพากษาฎีกาที่ 635/2490 ซึ่งโจทก์ในคดีนี้เป็นผู้ร้องว่าฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา