คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม. ๓๒๑ และ พ. ร. บ. ฆ่าโคกระบือ ร. ศ. ๑๑๙ ม. ๑๘

ทางพิจารณาได้ความว่า มีคนร้ายลักกระบือของเจ้าทรัพย์ไป ภายหลังปรากฎว่า อ. จำเลยเป็นผู้จูงกระบือนี้ไป แล้วนำไปฆ่าในป่าซึ่งอยู่ห่างไกลจากหมู่บ้านพร้อมด้วยจำเลยอื่น ๆ ด้วย

ศาลฎีกาตัดสินว่า ตามพฤตติการณ์ยังไม่พอจะฟังว่า จำเลยอื่น ๆ นอกจาก อ. จำเลยได้รู้ว่าเป็นกระบือซึ่งได้มาจากการกระทำผิดกฏหมายยังไม่มีผิดฐานรับของโจร แลหาใช่เป็นหน้าที่จำเลยจะต้องนำสืบแสดงความบริสุทธิดังฎีกาโจทก์ไม่ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ที่ให้ลงโทษจำเลยตาม พ. ร. บ. ฆ่าโคกระบือ

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา