ทางพิจารณาได้ความว่าจากพยานประพฤติเหตุเบิกความห้อมล้อมกันกระชั้นชิดว่าจำเลยได้เปนคนร้ายลักทรัพย์ของนายมนไป ๘๕๐ บาท ๒๕ สตางค์ จับตัวจำเลยได้พร้อมด้วยของกลางบางอย่าง โจทย์จึงขอให้ลงโทษจำเลยกับให้ใช้ทรัพย์ ราคา ๗๕๒ บาท ๒๕ สตางค์

ศาลอุทธรณ์ตัดสินว่า แม้โจทย์จะไม่มีประจักษ์พยานก็ดี แต่เมื่อมีพยานประพฤติเหตุห้อมล้อมกันดังนี้ก็ลงโทษได้ จึงให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์กับให้ใช้ทรัพย์ราคา ๘๕๐ บาท ๒๕ สตางค์ ถ้าไม่มีใช้ให้จำไถ่โทษตามมาตรา ๑๘

ฎีกาตัดสินแก้ในข้อใช้ทรัพย์ว่าให้ใช้เพียง ๗๕๒ บาท ๒๕ สตางค์ตามที่โจทย์ขอ ถ้าไม่ใช้ให้จัดการตามมาตรา ๑๘

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา