ความว่า คดีนี้ คณะกรรมการควบคุมเครื่องอุปโภค บริโภคฯ ได้ออกประกาศฉบับที่ 11 พ.ศ. 2488 ให้แจ้งปริมาณและสถานที่เก็บเครื่องยนต์ฉุดระหัด ปรากฏว่า ประกาศฉบับนั้นได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษากับส่งให้กรมโฆษณาการโฆษณาทางวิทยุ และทางหนังสือพิมพ์ ไม่ปรากฎเลยว่าได้ส่งประกาศนั้นไปทางอำเภอหรือกำนันผู้ใหญ่บ้าน เพื่อแจ้งให้จำเลยทราบ จำเลยอยู่ห่างอำเภอทางเรือยนต์ราวหนึ่งชั่วโมง โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคและของอื่น ๆ ในภาวะคับขัน 2488 โดยจำเลยเป็นเจ้าของและครอบครองเครื่องยนต์ฉุดระหัด 4 เครื่อง โดยไม่แจ้งปริมาณและสถานที่เก็บ กระทำการขนย้ายโดยไม่ได้รับอนุญาต จำเลยให้การว่าจำเลยไม่ทราบประกาศของคณะกรรมการ ศาลชั้นต้นเชื่อข้อเท็จจริงว่าจำเลยทราบประกาศแล้ว จำเลยฝ่าฝืนประกาศมีผิดตามฟ้อง พิพากษาปรับ 1,000 บาท ริบเครื่องยนต์ของกลาง ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยยังไม่ทราบประกาศ พิพากษากลับ ยกฟ้อง ของกลางคืนจำเลย

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า ตามพยานหลักฐานเชื่อได้ว่าจำเลยมิได้ทราบข้อความแห่งคำสั่งของพนักงานเจ้าหน้าที่การที่จำเลยมิได้ปฏิบัติตามประกาศ จึงไม่เป็นการขัดคำสั่งเจ้าพนักงานหรือฝ่าฝืน

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา