โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยขายเนื้อสุกรโดยไม่ได้รับอนุญาตให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ควบคุมการฆ่า ขาย โค กระบือ แพะ แกะ และสุกร พ.ศ.๒๔๘๑ มาตรา ๖,๑๐

ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ปรับจำเลยตาม พ.ร.บ.ที่กล่าวในฟ้อง

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โดยเห็นว่าหลักฐานพะยานโจทก์ยังไม่พอฟังว่าจำเลยได้กระทำผิด

โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามฟ้อง

ศาลฎีกาเห็นว่า การขายเนื้อสุกรโดยมิได้รับอนุญาตอันเป็นผิด พ.ร.บ.ควบคุมการฆ่า ขายโค กระบือ แพะ แกะ และสุกร พ.ศ.๒๔๘๑ ที่โจทก์ฟ้องนั้น ได้มี พ.ร.บ.อากรการฆ่าสัตว์ พ.ศ.๒๔๘๘ ม.๓ บัญญัติให้ยกเลิก พ.ร.บ.ควบคุมการฆ่า ขาย พ.ศ.๒๔๘๑ ตามฟ้องเสียแล้ว ฉะนั้นคดีจึงต้องบังคับตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๘ และเมื่อตรวจดูบทอากรการฆ่าสัตว์ พ.ศ.๒๔๘๘ แล้ว ไม่เห็นมีบทบัญญัติความผิดการขายเนื้อสุกรโดยมิได้รับอนุญาตไว้ จึงไม่มีทางเอาผิดจำเลยได้ จึงพิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา