ได้ความว่า โจทก์จำเลยตกลงกันคิดดอกเบี้ยในหนี้จำนองที่นาที่จำเลยค้างอยู่ 600 บาท จำเลยไม่มีเงินและได้ทำหนังสือให้โจทก์โดยบันทึกท้ายสัญญาจำนองว่าได้มาขึ้นเงินจากโจทก์ 600 บาท จำเลยไม่ใช้ โจทก์จึงนำมาฟ้องว่า จำเลยกู้เงินโจทก์ไป 600 บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ย จำเลยให้การว่า ต้นเงินที่โจทก์นำมาฟ้องเป็นดอกเบี้ยหนี้จำนองที่ดินและตัดฟ้องว่า คดีขาดอายุความแล้ว

ศาลชั้นต้น เห็นว่า การทำบันทึกเป็นการขึ้นเงินนั้น เป็นการรับสภาพหนี้ มีผลให้อายุความสะดุดหยุดลง ตั้งต้นนับใหม่ตั้งแต่วันทำบันทึก เมื่อถึงวันฟ้องเกิน 5 ปี คดีขาดอายุความแล้วพิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าการทำบันทึกเป็นการแปลงหนี้ใหม่ คดีไม่ขาดอายุความ พิพากษากลับ ให้จำเลยใช้เงินโจทก์ตามฟ้อง

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่โจทก์จำเลยตกลงกันเอาดอกเบี้ยรายจำนอง ทำหนังสือเป็นรับต้นเงินเพิ่มขึ้นนั้น มีผลให้หนี้ดอกเบี้ยเดิมระงับไป กลายเป็นหนี้ต้นเงินขึ้นใหม่ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 655 จึงมีอายุความ 10 ปี พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา