โจทก์ฟ้องอ้างว่า ศาลมีคำสั่งให้นายนิ่ว บิดาเป็นผู้เสมือนไร้ความสามารถและตั้งโจทก์เป็นผู้พิทักษ์ โจทก์จึงมาฟ้องจำเลยขอให้ศาลเพิกถอนการโอนกรรมสิทธิ์ที่ดิน ที่นายนิ่วยกให้จำเลยเพราะขณะนั้นนายนิ่ววิกลจริต นิติกรรมจึงเป็นโมฆะและโจทก์ได้บอกล้างนิติกรรมนี้แล้ว

ศาลชั้นต้นพิพากษาให้เพิกถอนการโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินตามฟ้อง

ศาลอุทธรณ์ เห็นว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้อง

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า ไม่มีกฎหมายใดให้หรือรับรองอำนาจให้ผู้พิทักษ์เข้าดำเนินคดีในศาลแทนผู้เสมือนไร้ความสามารถ ซึ่งอยู่ในพิทักษ์ของตน ทั้งตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๓๕ ก็แสดงให้เห็นว่า บุคคลผู้เสมือนไร้ความสามารถอาจประกอบกิจการต่าง ๆ ได้ เว้นแต่ในบางกรณีจะต้องได้รับความยินยอมจากผู้พิทักษ์เสียก่อนเท่านั้น โจทก์ในฐานะผู้พิทักษ์นายนิ่ว จึงไม่มีอำนาจฟ้องคดีนี้

จึงพิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา