โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ประกอบการค้าขายเครื่องอะไหล่รถยนต์เครื่องเหล็ก เครื่องทองเหลือง และได้รับอนุญาตให้ค้าของเก่าด้วยโจทก์ได้ซื้อท่อน้ำประปา สายไฟฟ้า และสวิตส์ไฟฟ้า รวมราคา 122,423 บาท 90 สตางค์ มาจากร้านง่วนเซ่งฮวดพาณิชย์ และร้านไก่ฮั่วล้งซึ่งเป็นพ่อค้าขายของชนิดนั้น โดยสุจริตและเสียค่าตอบแทน จำเลยได้นำเจ้าหน้าที่ตำรวจไปยึดสินค้าดังกล่าวโดยหาว่าเป็นทรัพย์ของจำเลยที่ถูกฉ้อโกงมา ขอให้ศาลพิพากษาว่าสินค้าดังกล่าวเป็นของโจทก์ ให้จำเลยคืนแก่โจทก์ และใช้ค่าเสียหาย 50,000 บาทแก่โจทก์

จำเลยให้การว่า สินค้าตามฟ้องเป็นของจำเลย โจทก์ได้สินค้ามาโดยทุจริตรู้ว่าได้มาจากการกระทำผิดอาญา ไม่ได้ซื้อสินค้านั้นในท้องตลาดหรือจากพ่อค้าขายของชนิดนั้นขอให้ยกฟ้อง

ศาลชั้นต้นเห็นว่า แม้โจทก์จะซื้อสินค้ามาโดยสุจริต แต่ไม่ใช่ซื้อมาจากท้องตลาดหรือจากพ่อค้าที่ขายของชนิดนั้น จึงไม่ได้รับความคุ้มครอง พิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

โจทก์ฎีกาว่า คดีนี้ศาลแพ่งวินิจฉัยว่าโจทก์ซื้อสินค้าพิพาทมาโดยสุจริต จำเลยมิได้อุทธรณ์คัดค้านในประเด็นข้อนี้ ส่วนโจทก์อุทธรณ์คัดค้านเฉพาะในประเด็นข้ออื่น ประเด็นข้อนี้จึงเป็นอันยุติการที่ศาลอุทธรณ์หยิบยกประเด็นข้อนี้มาวินิจฉัยอีกว่าโจทก์ซื้อสินค้ามาโดยไม่สุจริตจึงเป็นการมิชอบนั้น เห็นว่า ประเด็นข้อนี้จำเลยให้การต่อสู้คดีไว้ และนำสืบว่าโจทก์ซื้อสินค้ามาโดยไม่สุจริตและต่อสู้ในประเด็นอื่นอีกหลายประการ ศาลแพ่งพิพากษายกฟ้องโจทก์จำเลยหาจำต้องอุทธรณ์เฉพาะประเด็นข้อนี้ไม่ เพราะจำเลยเป็นฝ่ายชนะคดีแล้ว เมื่อโจทก์อุทธรณ์คดีนี้ในประเด็นอื่น จำเลยได้กล่าวคำแก้อุทธรณ์ถึงประเด็นข้อนี้ด้วยว่าโจทก์ซื้อสินค้าพิพาทมาโดยไม่สุจริต ศาลอุทธรณ์จึงชอบที่จะหยิบยกประเด็นข้อนี้ขึ้นวินิจฉัยได้ประเด็นข้อนี้หาได้ยุติไปแล้วดังที่โจทก์ฎีกาไม่

ศาลฎีกาพิจารณาประเด็นอื่นแล้วฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ซื้อสินค้าพิพาทโดยไม่สุจริต โจทก์จึงไม่ได้รับความคุ้มครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1332 จำเลยย่อมมีสิทธิติดตามเอาทรัพย์ของจำเลยคืนได้

พิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์ ให้โจทก์ใช้ค่าทนายชั้นฎีกา 500 บาทแทนจำเลย

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา