โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยและบริวารขนย้ายสิ่งของออกไปจากบ้านเลขที่ 31/1 หมู่ที่ 11 ตำบลคำตากล้า อำเภอคำตากล้าจังหวัดสกลนคร ของโจทก์และห้ามจำเลยและบริวารเกี่ยวข้องกับบ้านหลังดังกล่าวต่อไป

จำเลยให้การว่า สัญญาซื้อขายบ้านพิพาทของโจทก์ไม่ได้จดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่จึงไม่สมบูรณ์ตามกฎหมาย บ้านพิพาทเป็นทรัพย์มรดกของนายสุวรรณบิดาของจำเลย นายบุญเลิศผู้จัดการมรดกของนายสุวรรณกับโจทก์ทำสัญญาซื้อขายบ้านพิพาทกันโดยจำเลยไม่ได้ให้ความยินยอมด้วย นิติกรรมดังกล่าวจึงไม่สมบูรณ์ เป็นการฉ้อฉลระหว่างโจทก์กับนายบุญเลิศ โจทก์จึงไม่มีสิทธิในบ้านพิพาททั้งนายบุญเลิศไม่มีอำนาจที่จะขายบ้านพิพาทได้เพราะเป็นการกระทำโดยปราศจากอำนาจและทำนอกเหนือขอบอำนาจ ไม่ผูกพันจำเลยซึ่งเป็นทายาทโจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องขับไล่จำเลย ขอให้ยกฟ้อง

ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยและบริวารขนย้ายสิ่งของออกไปจากบ้านพิพาทเลขที่ 31/1 หมู่ที่ 11 ตำบลคำตากล้า อำเภอคำตากล้าจังหวัดสกลนคร ห้ามจำเลยและบริวารเกี่ยวข้องกับบ้านพิพาทอีกต่อไป

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืน

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว คดีมีปัญหาตามฎีกาของจำเลยว่า นายบุญเลิศมีอำนาจขายบ้านพิพาทหรือไม่นั้น เห็นว่าเมื่อนายบุญเลิศเป็นผู้จัดการมรดกและบ้านพิพาทเป็นทรัพย์มรดกนายบุญเลิศจึงมีอำนาจขายบ้านพิพาทเพื่อนำเอาเงินมาแบ่งให้แก่ทายาทการที่นายบุญเลิศขายบ้านพิพาทจึงเป็นการชอบแล้ว ที่จำเลยฎีกาอ้างว่า กรณีนี้จะต้องเป็นไปตามบทบัญญัติประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1745 ที่บัญญัติว่า "ถ้ามีทายาทหลายคน ทายาทเหล่านั้นมีสิทธิและหน้าที่เกี่ยวกับทรัพย์มรดกร่วมกันจนกว่าจะได้แบ่งมรดกกันเสร็จแล้ว และให้ใช้มาตรา 1356 ถึงมาตรา 1366 แห่งประมวลกฎหมายนี้บังคับเพียงเท่าที่ไม่ขัดกับบทบัญญัติแห่งบรรพนี้" ฉะนั้นจึงต้องนำบทบัญญัติมาตรา 1356 ถึงมาตรา 1366 ในเรื่องเจ้าของกรรมสิทธิ์รวมมาใช้บังคับ กรณีจึงต้องด้วยบทบัญญัติมาตรา 1361 นั้น เห็นว่าบทบัญญัติกฎหมายดังกล่าวเป็นกรณีระหว่างทายาทด้วยกัน มิใช่กรณีที่มีผู้จัดการมรดกอย่างเช่นกรณีนี้จึงไม่อาจนำบทบัญญัติต่าง ๆดังกล่าวมาใช้บังคับแก่กรณีนี้ได้

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา