เรื่อง ละเมิดอำนาจศาล

คดีได้ความว่าศาลจังหวัดปากพนังได้ประกาศห้ามมิให้จำเลยขึ้นไปบนศาลในเวลาที่ศาลเปิดที่ทำการ เนื่องจากนายเลื่อนก่อความรำคาญแก่ศาลเป็นนิตย์ ต่อมาปรากฎว่าจำเลยได้ขึ้นไปบนกระไดศาลในเวลา ๗.๒๐ นาฬิกา ซึ่งเวลานั้นเจ้าพนักงานได้เปิดที่ทำการเพื่อเช็ดล้างศาลและมีพนักงานศาลบางคนมาแล้ว แต่ผู้พิพากษายังไม่มา

ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๓ แห่งประมวลวิธีพิจารณาความแพ่งลงโทษจำคุกจำเลย

ศาลฎีกาตัดสินว่า ตามประกาศของศาลนั้นห้ามมิให้นายเลื่อนขึ้นไปบนศาลในเวลาที่ศาลเปิดที่ทำการ ซึ่งต้องหมายความว่าเวลา ๙ นาฬิกา และไม่ปรากฎว่าในวันเกิดเหตุนั้นศาลเปิดทำการโดยปกติเข้ากว่า ๙ นาฬิกา ฉะนั้นยังนังไม่ได้ว่านายเลื่อนได้กระทำการฝ่าฝืนประกาศของศาล และการเปิดศาลเพื่อเช็ดกวาดและเตรียมทำงานยังไม่เรียกว่าเป็นเวลาที่ศาลเปิดที่ทำงาน แต่ไม่วินิจฉัยว่าประกาศฉะบับนั้นจะชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ พิพากษาให้กลับคำพิพากษา ศาลอุทธรณ์ให้ปล่อยตัวนายเลื่อนไป

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา