โจทก์ฟ้องว่า ขุนระบินได้รับมอบอำนาจจากขุนบำบัดสัตว์พาทให้ขายที่ให้โจทก์ บัดนี้ไม่ทำการโอนให้โจทก์จึงขอให้ศาลบังคับให้ทำการโอน

ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเห็นว่า นิติกรรมระหว่างโจทก์จำเลยสิ้นผลแล้ว ไม่อาจบังคับกันได้อีก จึงพิพากษายกฟ้อง

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ฟ้องขุนภูรินทร์ระบินซึ่งเป็นเพียงตัวแทนซึ่งให้เข้าทำสัญญากับโจทก์ โดยชื่อตัวการได้เปิดเผยแล้ว ฉะนั้นตัวการเท่านั้นมีความผูกพันธ์ต่อโจทก์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 820 และตัวการมิได้อยู่ต่างประเทศจึงนำมาตรา 824 มาบังคับคดีไม่ได้ ทั้งจำเลยก็บอกเลิกเป็นตัวแทนเจ้าของที่ดินตามมาตรา 826 แล้ว ศาลไม่มีอำนาจบังคับให้คนหนึ่งทำการโอนกรรมสิทธิ์ในทรัพย์ของอีกคนหนึ่งได้ คดีโจทก์เป็นเรื่องฟ้องผิดตัว จึงพิพากษายกฟ้อง

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา