โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามพระราชกำหนดป้องกันการใช้สารระเหยพ.ศ. 2533 มาตรา 3, 4, 17, 24 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33, 58ริบของกลาง และนำโทษจำคุกของจำเลยที่ศาลรอการลงโทษไว้บวกเข้ากับโทษจำคุกของจำเลยในคดีนี้

จำเลยให้การรับสารภาพ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชกำหนดป้องกันการใช้สารระเหย พ.ศ. 2533 มาตรา 3, 4, 17, 24 จำคุก 2 เดือนปรับ 1,000 บาท จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 1 เดือน ปรับ 500 บาทโทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 1 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 56 ไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30ริบของกลาง คำขออื่นนอกจากนี้ให้ยก

โจทก์อุทธรณ์ขอให้ไม่รอการลงโทษ และให้บวกโทษจำคุกที่ศาลรอการลงโทษไว้ในสองคดีก่อนเข้ากับโทษในคดีนี้ โดยอัยการพิเศษประจำเขต 3 ซึ่งได้รับมอบหมายจากอัยการสูงสุด รับรองให้อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง

ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษาแก้เป็นว่า ไม่รอการลงโทษและไม่ลงโทษปรับจำเลย นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น

โจทก์ฎีกา โดยอัยการสูงสุดรับรองให้ฎีกาในข้อเท็จจริง

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า มีปัญหาต้องวินิจฉัยในชั้นฎีกาเพียงว่าจะต้องบวกโทษของจำเลยในคดีนี้เข้ากับโทษของจำเลยในคดีก่อนที่ศาลรอการลงโทษไว้ตามฟ้องหรือไม่ ในข้อนี้จำเลยให้การแต่เพียงว่าจำเลยให้การรับสารภาพตลอดข้อหา โดยจำเลยมิได้ให้การรับว่าจำเลยเป็นบุคคลคนเดียวกับจำเลยในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 693/2537และหมายเลขแดงที่ 103/2538 ของศาลชั้นต้น ที่โจทก์ขอให้บวกโทษทั้งโจทก์ก็มิได้นำสืบหรือแสดงหลักฐานในเรื่องดังกล่าวให้รับฟังเป็นความจริงได้ จึงไม่อาจนำโทษในคดีก่อนที่รอการลงโทษไว้มาบวกกับโทษของจำเลยในคดีนี้ได้

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา