คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม. ๒๐๓ - ๒๐๘

ในการพิจารณาเมื่อโจทก์สืบพะยานหมดและจำเลยได้นำพะยานมาสืบหลายปากแล้วแถลงว่ายังเหลือพะยายอยู่แต่ ล. ปากเดียว ขอให้ส่งประเด็นไปสืบหลายปากแล้วแถลงว่ายังเหลือพะยานอยู่แต่ ล. ปากเดียว ขอให้ส่งประเด็นไปสืบที่กรุงเทพฯศาลชั้นต้นจึงส่งประเด็นไปตามคำขอ และทนายจำเลยก็ตามไปว่าความเสร็จแล้วศาลอาญาจึงส่งถ้อยคำมาให้ศาลขั้นต้น ๆ นัดตัดสิน ในวันรุ่งขึ้นจึงได้ตัดสินคดีนี้ โดยฟังว่าจำเลยกระทำผิดดังโจทก์หา พิพากษาให้ลงโทษจำเลยตาม ม. ๒๐๓ - ๒๐๘

จำเลยฎีกาว่าศาลชั้นต้นตัดสินคดีก่อนเสร็จการพิจารณา เพราะจำเลยยังมิได้ฟังประเด็นทีส่งกลังมา และเลยยังมิได้แถลงว่าไม่ติดใจสืบพะยานอีก

ศาลฎีกาเหฯว่า การส่งประเด็นไปสืบนั้น ทนายจำเลยได้ตามไปว่าความเองจนสิ้นสำนวนแล้ว ดูไม่มีอะไรอีกที่ยังจะต้องฟังแลจำเลยก็แถลงว่ายังติดใจสืบแต่ ล. อีกปากเดียวเท่านั้น ก็เมื่อสืบ ล. เสร็จแล้ว จึงดูไม่มีอะไรที่ต้องคอยฟังทนายจำเลยแถลงว่าไม่ติดใจสืบอีกจึงพิพากษาให้ยกฎีกา จำเลย

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา